beograd_parada_ytb_prtsc_copy40480.jpgNakon dužeg perioda prešućivanja događaja, ovogodišnje obilježavanje jubilarne sedamdesete godišnjice oslobođenja Beograda u Drugom svjetskom ratu imalo je sadržajnu i vremensku širinu, trajalo je nekoliko dana, sastojalo se od više različitih manifestacija, što je pozitivan iskorak, a pojedini segmenti proslave odjeknuli su i daleko izvan granica Srbije.

Između niza manifestacija među najznačajnije spadaju: vojna parada održana u četvrtak 16. oktobra i dolazak predsjednika Ruske federacije Vladimira Putina, svečana akademija održana u Sava centru u nedelju 19. oktobra i završni čin polaganja vijenaca i cvijeća brojnih delegacija Organizator, a ni mainstream mediji nisu ni riječju spomenuli prisustvo gostiju iz bivših jugoslavenskih republika, što je u suprotnosti sa opće prihvaćenim uzancama protokolarnog i civilizacijskog ponašanja na spomen groblju poginulih u akciji oslobađanja u ponedeljak 20. oktobra.

O samoj vojnoj paradi i posjeti Vladimira Putina već je dosta toga rečeno i napisano u bližem i daljnjem okruženju. Stoga ću se u ovom osvrtu fokusirat na ostale dvije značajne manifestacije: svečanu akademiju u Sava centru, na način kako je predstavljena i polaganje vijenca na spomen groblju.

Svečana akademija posvećena oslobođenju Beograda održana je u prepunoj velikoj koncertnoj dvorani, pred više od 3000 prisutnih predstavnika političkog i javnog života zemlje domaćina, predstavnika diplomatskog kora zemalja saveznica iz Drugog svjetskog rata i više stotina delegata iz svih nekadašnjih jugoslavenskih republika. Dvorana nije bila dekorirana nikakvim obilježjima, koji bi ukazivali o kakvoj se manifestaciji radi.

Događaji tokom višednevnog obilježavanja godišnjice oslobođenja 
Beograda upućuju na rascjep koji vlada u srpskom društvu, ali Srbija u 
tome nije izuzetak. (ytb-prtsc)<br> Događaji tokom višednevnog obilježavanja godišnjice oslobođenja Beograda upućuju na rascjep koji vlada u srpskom društvu, ali Srbija u tome nije izuzetak. (ytb-prtsc)

Udarni dio akademije bio je muzičko-scensko-filmski spektakl na tri monitora, koji su pratili priču glavnog junaka učesnika borbi za oslobođenje grada, trećeg u generaciji iste porodice o kojoj je bila riječ. Nakon toga slijedio je izlazak na scenu 41 živućeg učesnika borbenih operacija za oslobođenje Beograda, koje su pozdravili beogradski gradonačelnik Siniša Mali i ministar unutrašnjih poslova Nebojša Stefanović. Obojica su se nakon toga obratili prisutnima. Spektakl je režirao poznati glumac Dragan Bjelogrlić.

Prema ministru Stefanoviću, važnu ulogu u oslobađanju Beograda imala je "naša narodna vojska“, zajedno sa sovjetskim suborcima, a pobjedu su tada izvojevali "naši i sovjetski junaci“ Prilikom obraćanja prisutnima spomenuti dvojac nijednom nije spomenuo izraz "partizani“, "narodnooslobodilačka borba“, "revolucija“, "komunisti“, ili "“vrhovni komandant, maršal Jugoslavije Josip Broz Tito“. Ništa od navedenog nije spomenuto niti u scensko-filmskom dijelu akademije. Ali su prisutni imali priliku čuti pojam "ravnogorac“ i "crveni“, time da se ovo "crveni“ nije odnosilo na partizane, već na pripadnike sovjetske armije.

Prema ministru Stefanoviću, važnu ulogu u oslobađanju Beograda imala je "naša narodna vojska“, zajedno sa sovjetskim suborcima, a pobjedu su tada izvojevali "naši i sovjetski junaci“.

U video zapisu moglo se u par navrata uočiti nekoliko jugoslavenskih zastava sa crvenom zvijezdom, u statičkoj formi, dok su u dinamičkoj formi dominirale sovjetska i srpska bez zvijezde. Spektakl završava dovođenjem na pozornicu sovjetske i srpske zastave.

Ukupno uzevši, bila je to čudna mutacija originala sovjetske komponente i kastrirane jugoslavenske komponente, jedne povijesne cjeline. Zbog čega jedan dio prisutnih nije mogao obuzdati ogorčenost, pa su se čuli i povici nezadovoljnih.

To je samo jedan od pokazatelja u nizu koji potvrđuje da je na djelu kontrarevolucija, koja je pokrenuta sa secesijom devedesetih, kada su pobijedile one snage koje su u Drugom svjetskom ratu poražene, a kako povijest pišu pobjednici, onda nam mora biti razumljivo otkuda falsificiranje i revizija povijesti.

Organizator si je dozvolio još jedan propust, koji spada u domenu, najblaže rečeno, opće pristojnosti. Među više od tri hiljade uzvanika na akademiji, bilo je i nekoliko stotina iz svih republika s jugoslavenskog prostora i svi smo bili sa urednim pozivnicama. Samo iz Hrvatske i Slovenije došla su po dva autobusa iz svake, uz neutvrđeni broj osobnih automobila. Neki su došli zbog značaja manifestacije. Bilo je i onih čija Dvorana u kojoj je održana svečana akademija nije bila dekorirana nikakvim obilježjima koji bi ukazivali o kakvoj se manifestaciji radi je rodbina učestvovala u borbama za oslobođenje grada, od kojih su neki položili i svoje živote. Organizator, a ni mainstream mediji nisu ni riječju spomenuli njihovo prisustvo, što je u suprotnosti sa opće prihvaćenim uzancama protokolarnog i civilizacijskog ponašanja. Ali prešućivanje prisustva tolikog broja gostiju, kompromitira i dobro poznatu poslovičnu srpsku gostoljubivost, a ako je uzrokovano nezadovoljstvom i lošim odnosima među zemljama u okruženju, onda je krivo adresirano.

U ponedeljak 20. oktobra na memorijalnom groblju odana je pošta borcima Narodnooslobodilačke vojske Jugoslavije i Crvene armije poginulima u borbama za oslobođenje Beograda. Atmosfera se razlikovala od one na akademiji prethodnog dana. Osim protokolarnog sastava, predstavnika državnih institucija, vijence su položili i ambasadori Rusije, Azerbejđana, Belorusije i Ukraine, kao i neutvrđen broj pojedinaca i grupa sa šireg jugoslavenskog prostora, među kojima i pripadnici tri komunističke partije iz Srbije, sa prigodnim zastavama i transparentima.

Događaji tokom višednevnog obilježavanja godišnjice oslobođenja Beograda, upućuju na rascjep koji vlada u srpskom društvu, ali Srbija u tome nije izuzetak. Kontrarevolucionarni se procesi sprovode u svim republikama nekadašnje Jugoslavije, samo što je to u Hrvatskoj i Srbiji puno izraženije.

beograd_partizani_ytb_prtsc.jpg

Bitka za oslobođenje Beograda

Bitka za oslobađanje samog Beograda trajala je od 14. do 20. oktobra 1944. godine i predstavljala je prekretnicu u dotadašnjem načinu ratovanja. Bila je to prekretnica kada je Narodno oslobodilačka vojska Jugoslavije iz gerilske vojske prešla u snažnu armiju.

Snage NOVJ prikupljene su u osam divizija sa oko 40.000 boraca, sa sovjetske strane učestvovao je 4. Gardijski mehanizirani korpus, također sa 40 000 boraca. Njemačka obrana raspolagala je sa 55 000 vojnika.

U borbama je poginulo približno 2.953 boraca NOVJ i 976 boraca Crvene armije. Na strani neprijatelja bilo je oko 25 000 poginulih. Zbog iskazane hrabrosti trinaest pripadnika Crvene armije proglašeno je narodnim herojima Jugoslavije.

Ključne riječi: partizani, Drugi svjetski rat, Beograd
<
Vezane vijesti